Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienna za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem prawym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał… Czytaj dalej…
W owym czasie pojawił się Jan Chrzciciel i głosił na Pustyni Judzkiej te słowa: «Nawracajcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie». Do niego to odnosi się słowo proroka izajasza, gdy mówi: „Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, dla Niego prostujcie ścieżki!” Sam zaś Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej… Czytaj dalej…
Gdy Jan nauczał nad Jordanem, pytały go tłumy: „Cóż mamy czynić?”. On im odpowiadał: „Kto ma dwie suknie, niech jedną da temu, który nie ma; a kto ma żywność, niech tak samo czyni”. Przychodzili także celnicy, żeby przyjąć chrzest, i pytali Go: „Nauczycielu, co mamy czynić?”. On im odpowiadał: „Nie… Czytaj dalej…
Było to w piętnastym roku rządów Tyberiusza Cezara. Gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, brat jego Filip tetrarchą Iturei i kraju Trachonu, Lizaniasz tetrarchą Abileny; za najwyższych kapłanów Annasza i Kajfasza skierowane zostało słowo Boże do Jana, syna Zachariasza, na pustyni. Obchodził więc całą okolicę nad Jordanem… Czytaj dalej…
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec szumu morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu, w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłoku z wielką mocą i… Czytaj dalej…
Czas podsumowania. Adwent 2014 roku – to już właściwie historia. Pan przyjdzie. Już za kilka godzin uczestniczyć będziemy w uroczystej Mszy Świętej o północy – zwanej również „pasterką”. Jesteśmy najedzeni, teraz śpiewamy kolędy… Mówiłem tydzień temu, że czas Wielkich Antyfon będzie przeżywany pod hasłem: „Przyjdę jutro”. Teraz wyjaśnię, czemu. Najpierw… Czytaj dalej…
O Emmánuel, rex et légifer noster, exspectátio géntium et salvátor eárum: veni ad salvándum nos, Dómine Deus noster. Bóg jest z nami. On przyjdzie jutro. Dosłownie – i w przenośni. Już jutro ostatni dzień Adwentu. Jak czekałem/łam na Zbawiciela? Czy choć trochę się za Nim stęskniłem/łam? Chodźmy razem na ostatnie… Czytaj dalej…
O Rex géntium et desiderátus eárum, lapísque anguláris, qui facis útraque unum: veni et salva hóminem, quem de limo formásti. Król. Kamień węgielny Kościoła. On przyjdzie! Przyjdzie – może nawet JUTRO. Wybawiciel. Bez niego, jesteśmy zwykłym mułem… nie mamy życia w sobie – na Nim jesteśmy zbudowani. Przygotujmy się na remont!… Czytaj dalej…
O Oriens, splendor lucis ætérnæ et sol iustítiæ: veni, et illúmina sedéntes in ténebris et umbra mortis. Nieprzypadkowo obrałem czas publikacji na późne godziny wieczorne. Jest noc, dziś mieliśmy najkrótszy dzień roku… Jezus jest Wschodem, który oświeci nawet największą ciemność. On pragnie rzucić światło na drogę Twojego życia. Dasz Mu… Czytaj dalej…
O Clavis David, et sceptrum domus Israel; qui áperis, et nemo claudit; claudis, et nemo áperit: veni et educ vinctum de domo cárcerís, sedéntem in ténebris et umbra mortis. Jutro przybędzie. A jeśli nie – to i tak tylko On ma klucz. Sam jest Kluczem. Przyjmując Go, otwierasz się na… Czytaj dalej…
